Kom om te blijven

"Oorspronkelijk had ik de Stubaier Höhenweg in 2020 gepland en altijd mijn oog laten vallen op de Bremer Hütte. De tocht moest worden afgelast vanwege te veel sneeuw. Ik begon een nieuwe poging in de zomer van 2021 en leerde de Bremer Hütte eindelijk kennen tijdens een dagtocht vanuit het Gschnitztal. Toen het op betalen aankwam, vroeg de eigenaar van de hut Christian me uit het niets of ik wilde blijven en mijn rekening wilde betalen. Ik was zo verbijsterd dat het enige antwoord dat ik kon bedenken was: "Maar ik heb geen tandenborstel bij me". Dit probleem was snel opgelost, een snel telefoontje naar de vallei om te zeggen dat ik een nachtje wegbleef en weg was ik. Ik bleef uiteindelijk drie dagen voordat ik weer afdaalde naar de vallei. Ik denk dat ik mijn hart voor de hut toen al verloren had.
Toen hutmanager Christian me in januari 2022 belde en vroeg of ik de hele zomer in de hut wilde werken, was ik opnieuw nogal verrast.
Ik was net aan een nieuwe baan begonnen en had een flat, familie en vrienden in Duitsland. Dus ik heb toen afgezegd. Het gevolg was dat ik veertien dagen lang elke nacht over de hut droomde. Op een gegeven moment heb ik mijn verstand uitgeschakeld, mijn baan opgezegd, de telefoon gepakt, gewoon mijn instinct gevolgd en ja gezegd tegen Christian." 

Anna laat haar blik over de hut en het ongelooflijke berglandschap dwalen: "Ik heb maanden naar de zomer uitgekeken. Ik was onzeker omdat ik niet echt wist wat ik kon verwachten. Maar wat kan ik zeggen - dit is mijn thuis. Ik word elke ochtend wakker en weet dat ik alles goed heb gedaan. Dit is de zomer van mijn leven."

"Nee. We werken veel. Natuurlijk zijn er situaties die niet zo leuk zijn. Soms is het echt hectisch. Maar nee, ik heb nooit spijt gehad van mijn beslissing."

"Ik werd vanaf het eerste moment verwelkomd in de Höllrigl huttenfamilie. Het is niet alleen de hut, maar ook de mensen die deze plek elke dag weer bijzonder maken. Een werkrelatie veranderde al snel in een echte vriendschap.
We leren mensen hier anders kennen dan beneden in de vallei. Het maakt niet uit waar iemand vandaan komt of waar iemand naartoe gaat. We leren elkaar hier kennen zonder vooroordelen en we delen allemaal een passie voor de natuur en de bergen. Misschien zou het ons goed doen als we daar allemaal wat van meenamen naar de vallei."
Anna verhuisde eind 2023 het centrum van haar leven van Thüringen naar ons mooie Wipptal. Veel mensen uit het dal hebben haar geholpen bij het vinden van een flat in Navis. Ondertussen verheugt Anna zich al op haar 3e zomer in een hut.